Hetjan á fjallinu

Hugrekki? glampa?i i augum hans 
  og hendurnar h?ttu a? skjalfa. 
  Hatt settu marki skyldi hann na 
  h??ina skyldi hann loks sigra. 

  Lei?ina ?ekkti sem lofa sinn 
  og lengdina vissi upp a har. 
  Fer?in au?veld var asyndar 
  en erfi?ust hugsunin sjalf. 

  A fjallinu mi?ju hann hjarta? fann 
  fastar sla en fyrr. 
  I eitt augnablik hann aftur leit 
  ?a angistin hetjuna greip. 

  Vindbarinn trondi toppnum a 
  tarvotur brosti breitt. 
  I dag haf?i hann sigra? sjalfan sig 
  sina ?yngstu ?raut haf?i leyst.